 |
|||||||||||
Zeynebum
Çıkmam bidah çıkmam hamdusi yaylasına Orada ateş düştü bağrumun ortasına Kapnmaz kilit olmaz gönül pencerisinde Sevda duygularını yaşadık zirvesinde Düşürme kaşlaruni akıtma yaşlarını Yayla çiçekleriyle süsülerdim şaçlarını utanmam sevduğumden vazgeçmem bildiğumden hiçbirşey düşüremez zeynebi yureğumden aksın yaşım katılsın potomya deresine AŞKIMI ilan ettim bütün sülalesine dağ bayır dile gelsun konuşsun aşkımızı sevmek kabahat ise alsınlar başumuzi gürgen ormanın derin gölgesi olur serin demedun mu babana yoktur yatacak yerin kitle dağı ayane duman var tepemize kollayın zeynebumu emanetumdur size çıkmışım potomyadan zeynebum senin için hayde dedum gelmedun niçin zeynebum niçin dünmde bu günümde çok çile var önümde istemem acı çekme beni her gördüğünde herşeyi silip atma akıma şüphe katma ayrılırsakta seni sevduğumu unutma farketmez bensiz kalsın potomyanın dağları gezdikçe yüreğumde yaşar hatıraları... (ümit) |
|
||||||||||