Zamanın Sisleri
hastalığın ateşi sararken sessiz ağaçları köklerden budaklara derin çatlaklar uzar
sancılı bekleyişlerle duvarlara dokunan yankı ölüm kokan bahçeye ıssızlığın kokusunu yayar
çapaklardan dökülen kuşkunun nemi kulaçlar usumun dehlizlerini
sözcüklerim zamanın sislerinden doğar sorguların kırağısı yakarken, nefesim basamakları adımlar
sessiz ağaçlar soyunur resimleri sivri çivilere asılır boş çerçeve
dünler mühürlenir güneş doğar gölgemin üstüne...
|
|