 |
|
Yürüyen Kertenkele Yavruları
acı bir esintinin fısıltıları dolaşıyor geçmiş ömrümün puslu resminde ve kasvetli bir gecenin rengine karışıyor ölüm çanları kendi dinginliğinde çizebilsem alnıma kandil isi bedevi dövmemi ya da sen çiz sırtına yaslandığım yalnızlığım siyah beyaz suretimin koyu gölgesine rüyalarımın baykuş hırıltısını ve darağacının salıncak iplerine sıkıca tutunan ürkek çocuk kahramanı ol kendi masalının çekil sonsuz yeşil deryanın çiçekli gerdanından sen hırçın rüzgar çek ellerini boynumda asılı duran idam fermanımdan ıslak toprak kokan gece son mevsimin yaprak hışırtıları ve ömrümün kürek mahkumu yürüyen kertenkele yavruları soluklayın sırtımın sancıyan yerinde ölüm rengi kuşattı her yanı bu yüzyıl da kendi esrikliğinde. 24.02.2008 |