 |
|
Yurt Yuva Kıldığın Tenli Mereği
'Bu şiir, ozanın ölen karısı için söylediği ağıttır.' Yurt yuva kıldığın tenli mereği Düzüp kotardığın tepir eleği Şu kavdan yaptığın tecir tereği Divan-ı Bari'ye yadigar götür Elinle ördüğün çöpür ağını Kahan eylediğin kelem bağını Şu kabal biçtiğin sap orağını Al Ulu Tanrı'ya bergüzar götür Yetim gömleğini diken iğneyi Her gün yal verdiğin topal ineği Ayran topladığın şu ak küleği Mahşer yığnağına sakla sar götür Üç kot arpa beş kot çavdar ekerdik Kesmik ekmeğine hasret çekerdik Namertlere ağu merde şekerdik Sözünü tekrar et iftihar götür İle kısmet balsa bize pay taştı Yokluktan derdimiz deriden aştı Açlıkla uğraşmak hayli savaştı Çektiğin mihnetten ah u zar götür Yetim kalmış idin emzik tavında Gamla kavrulmuştun gençlik çağında Bir gül yeşertmedin vuslat bağında Gönül yaraların beraber götür De ki kadir Mevlam bize ilişme Dünyada sızıyan çıbanı deşme Celali Baba'dan sorma söyleşme Bu dertli çobandan bir selam götür |