 |
|
Yokluğun Ecel
Oy oy oy ki oy yokluğun Hiç sevmedim seni git başımdan Allah aşkına girme rüyalarıma Kuru ekmeğime katık olma Yıldızlar da düşer uzanır ellerim bulutlara Ne biçim bahar bu ne biçim güneş Yokuğun ecel getirir insana Nasıl dalgalanıyor saçların Benim gözümle bakmalısın İşte kalkacak son gemi bu Oy oy oy ki oy yokluğun Üşüyorum Ölecekmiş gibi üşüyorum İstersen kapa gözlerini Oy oy oy ki oy yokluğun Bela bela ki ne bela Gitmez gitmez ki an bile gitmez Kan pınarı gibi çağlar Denizler seni yazamaz Çöller senin için yanmaktadır Uykusuzluğum aşinalığım bir çöpçünün emeğinde Ve Allah aşkına girme rüyalarıma Esme başucumda esme bir daha Bu şiir de senin için yazılmıştır kabul eylersen eğer Oy oy oy ki oy yokluğun Yokluğun he canım yokluğun Yokluğun ecel getirir insana. |