Yitimin Gölgesinde
Hayatın merkezindeki
Gülü koparınca
Ellerimden akan kanlar
Islattı dünyayı;
Koyu karanlık
Rüyalar sevişti yeryüzü
Yitimin gölgesinde
Büyüdü zaman kucağımda
Zehirler saçtı
İnsanlığın alemine
Sessiz çığlıklarımı
Can çekişmelerimi bıraktım
Sonsuzluğun mabedine
Sahip çıkan olmadı.
Zavallı ben,
Lanetimle sardım herkesi
Ve ölümü kokladım
Mutluluğun arefesinde.
|
|
