Veda
Tek heceli bir sözdü,
Sessiz gönüle dolan.
Ve öylesine yoğun,
Senle böyle yaşanan...
Zaman zaman coşkuydu,
Ve kimi zamansa hüzün.
Daima gözlerimde,
Güneş sandığım yüzün...
Sözlerle anlatılmaz,
O binlerce güzel an.
Hangisi bana ait,
Ve neydi senin olan?
Sözcükler tükense de,
Hatıralar bitti mi?
Yaşadığımız her şey,
Hafızandan gitti mi?
Dilerim bundan sonra,
Kalbin neşeyle dolsun.
Hayatta istediğin,
Her şey gönlünce olsun...
|
|
