 |
|
Sevgili Köpeğim
Artık yaşamayan köpeğim PRENS'e Hırpalanmış, tüylerin kesilmiş, Mutsuz, sağlıksız, sessiz Biraz da zorla girdin hayatıma. Öylesine ürkektin ki, Üzerine üşümeyesin diye Örttüğüm battaniyenin altında Kıpırdamazdın bile. Sen büyümeyen çocuk Başlagıçta çok üzdün beni. Altı yıldır birlikteyiz Ve inan seviyorum seni Sana anlatmak çok zor, Anlamazsın ki dünyanın düzenini. Sevmeyi unutmuş insan dolu Bu büyük şehir. Sana gezecek yer yok Üstelik sokaklara sen yaşama diye Konmuş binbir zehir. Geçen gün zehirlendin de, Nelek çektik birlikte hatırlasana. Bu kez şanslıydın kurtuldun Ya bir dahaki sefere... Senden ayrılmak çok zor Biliyorsun değil mi? Ama bu ayrılık kaçınılmaz Çünkü, biz ikimiz Güçlü bir ekip değiliz... Düşünüyorum, Kırlarda özgür koşmak mı, Benim ayaklarımın dibinde Sevgime tutsak mı Yaşamayı isterdin? Cevabın ne olurdu konuşabilseydin. Ben miyim bencil olan, Sen misin, sevgiye doymayan. Bu nasıl bir bağ, nasıl bir duygu Çözemedim bunca zaman, Bilmem ki başkalarına nasıl anlatsam. Bakma öyle gözlerime hüzün dolu, Ben sana hiç kıyamam. Ayrılık çalarsa bir gün kapımızı Ne olur affet beni Bil ki, tüm kalbimle seveceğim, Hep özleyeceğim seni. İstanbul - Mayıs 2004 |