 |
|
Sevdanın Limanı
Ne fırtınalar gördü yüreğim Dağları deviren dalgaları gördü de yıkılmadı Uçsuz bucaksız kimsesizlerin yol aldığı Yollardan geldi yorgun yüreğim yine yılmadı Kara bulutlardan üzerime çöken karabasan yağmurlarından Kaçarcasına koparcasına aktı limanına Gözlerimin gözlerine değdiği andı o an O nadir zamanlardan biriydi Demir attı da mutluluğa Kopmak istememecesine saplandı Yüreğindeki mutluluk kayalıklarına Şaşkındı yorgundu savunmasızdı Kırgın dağınık ve alabildiğince açtı Sevdanın sıcak rüzgarlarına Bir güneş açtı yeşil gözlerimdeki umutsuzluğa Rüzgarlar dinmişti artık denizler durulmuş Ilık esen sevdanın sendeki rüzgarına vurgundu Sarıldı ıhlamur kokan teninin bahar dallarına Serdi ömrünü huzur döşenmiş yollarına Yayıldı sereserpe sevdanın kollarına Bir anda kavuştu hasretin soğuk rüzgarlarına Dolanmıştı kendine ait olmayan gülün güleç yüzlü dallarına Girmişti artık kâh hüzün kâh sevda kâh özlemin soğuk sıcak yollarına Baharı tattı önce bağırdı mutluluk dağlarına Sonra özlemle haykırdı hasretliğin soğuk yollarına... |