 |
|
Ruhumu karıncalar bastı!!!
“Dün uzun zaman sonra rüyamda gördüm onu. Bembeyaz teni, kızıl saçlarıyla çıktı karşıma.” Kemal Hamamcıoğlu’nun yeni yazısı… RUHUMU KARINCALAR BASTI!!! Dün uzun zaman sonra rüyamda gördüm onu. Bembeyaz teni, kızıl saçlarıyla çıktı karşıma. Bir yolculuğa çıkmıştık sanırım. Upuzun toprak bir yolda arabayla gidiyorduk. Hiç konuşmuyorduk. Ara sıra bacağı bacağıma dokunuyordu. Ona bakmaya utanıyordum. Camdaki yansımasından seyrediyordum yüzünü. İşte tam o an elimi tuttu usulca. Ruhum karıncalandı. Rüyada olsa gerçek gibiydi elimi tutan eli. Eskisi gibi kadife gibiydi elleri. Narin, uzun parmakları kurumuş nasır tutmuş ellimin arasındaydı. El eleydik. Nereye gidiyorduk bilmiyordum. Bitmiş bir ilişkinin ardından nereye gidilebilir? Araba durdu. Dünya o kadar sakindi ki. Hiç kimse yoktu. Herkes bizi yalnız bırakmak için sözleşmişti sanki. Bizi dinliyordu gökyüzü. Sanki az önce yağmur yağmışçasına hafiflemişti toprak. Ansızın dudağımdan öptü. Ruhumu karıncalar bastı yine. “Seni özledim.” , dedi. Uzun zamandır duymak istediğim şeyi söyledi bana. Hiçbir cevap veremedim ona. Cevap vermek istediğimde kaybolmuştu.Yoktu. Gözlerimi kapadım. Açtım, uyandım. Dudaklarımda uzun zaman sonra ilk kez onun dudaklarının tadını hissettim. Oda da tatlı bir serinlik vardı. Eskisi kadar özlem duymadığımı fark ettim. Rahatladım. Rüyada olsa bana “seni özledim.” demesi yetmişti. 2 yılın ardından karıncalar ruhumu terk etti. Bir bardak su içtim. Tekrar uyudum. Yüzümde bir tebessüm vardı sanırım. Mutluydum… Çünkü o da en sonunda “beni özlemişti.” Kemal Hamamcıoğlu kemal@cosmoturk.com |
