Ruhsal Devinim
Hep aynı anılar,
ruhsal bir unutulmuşluğa yol alan
Bu geceler aynı geceler,
sokaklar aynı
İnsanın şehirlerden beklediği
ne kadar çok, ne kadar az
ne kadar farklı
Bir denizim olsaydı şimdi
Can sıkıntımı taşlasaydım
ya da hiçbir şeyim olmasaydı
Yalnızlığımla konuşsaydım
Düşler aynı düşler,
tatiller aynı
Yaşamak dediğimiz
ne kadar neşe, ne kadar acı
Ruhsal bir unutulmuşluğa yol alan,
anılar aynı
İnsanın mutluluk diye çabaladığı
ne kadar gerçek, ne kadar yalan
Hayatımın bir planı olsaydı şimdi
Ona bakıp bakıp yaşasaydım
ya da hiçbir şeyim olmasaydı
Ecel şerbetimi yudumlasaydım.
Eskişehir - 26.11.2007
|
|
