Riiş Sret
Sonra rüzgarlar okşadı saçlarını
ve yağmurlar tutundu ayak bileklerine
-birer sarmaşık çiçekleri gibi-
"gitme" diye diz çöktüler önünde,
Aldırmadın.
Şimdi kepenklerini indirdi kalbin,
gözlerin yabancı güneşlere değdi,
gökkuşağını indirdin düşlerimden,
bu gri kent Siyamı andırdı,
anlamadın...
Önce mavi yapraklı bir kelebektin:
ilk bahar sabahında kanatlarını açan,
ruhuma anlam katan,
elimi ısıtan, gözlerimi ıslatan.
Anımsamadın.
Zonguldak
|
|
