 |
|
Onlar da Senin Gibi Yoklar
Yüreğinden çıkardığı tohumun üzerine bir çizik attı ve dua etmeye başladı "Haydi umudum çık artık kabuğundan" Epey bir zaman oldu seni görmeyeli, adını da unuturdum belki görmeseydim denizi Dalgalı sessiz bütün güzellikleri içinde barındıran masmavi bir deniz... Seni en çok sevmemi sağlayan neydi Ellerin mi! masmavi gözlerin mi! yoksa hayallerin mi Oysa ne de mutluyduk sonumuzun ayrılık olduğunu bilsek bile... Yasadışı bir sevgi bu benimkisi Suçlu sen mahkum olan ise ben Kaç zamandır gözlerinde tutsak kaldım Gözlerini üzerime kapamaman için yalvardım Yüreğime son kurşunu, kirpiklerini sapladın Ben ise içtiğim bu sigaraların tabutumun çivisi olduğunu anlamadım... Ayrılık mıydı bu gözümüze kaçan, yoksa yüzümüzden akan umutlarımız mıydı Kavuşmayan ellerimiz miydi, yoksa kesişmeyen hayallerimiz miydi Hangi sözcük seni anlatabilirdi, ya da hangi cümlemde sen yoktun ki Kim duyardı sessiz çığlıklarımı, ya da kim görürdü sensiz gözyaşlarımı Ve kim sevebilirdi benim kadar seni... Hani benim umut güvercinlerim vardı, hatırlarsın belki Her zaman mavi gökyüzünde uçurduğum, gözlerden sakındığım Evet evet işte onlar... Onlar da artık senin gibi yoklar... |