Kar
Caddeler beyaz örtü altında ne de sevimli
Her zaman geçtiğim yollar bu değilmiş gibi
Masum bir bebenin saflığı
Kötülük bilmez kalbi gibi
Öylesine temiz ki
Bir de ruhumu örtebilsen alabildiğince beyazlığınla
Anamın ak sütü gibi
Ve erirken için için
Alıp da götürsen içimdeki kötüyü
Kar suyu gibi
Ey uzaklardan gelen beyaz dost
Yeter artık caddeleri sevdiğin
Kulak verip sessiz feryatlarıma
Yağsan artık
Sokaklarda avare dolaşan
Şu garibin ruhuna...
İstanbul - 31.01.1999 20:21
|
|
