 |
|
İşte Ben!Borudan kubbeler altındayım Islanıyorum! Üstü delik, altı delik kavanozdayım Çakıl taşından örümcek misali yapışmışım cama Islanıyorum, tüylerim ve kökleri Kubbemin yüksekliğine bakıyorum Mırıldanıyorum düşmeden: ne kadar yüksek! Maskaralığının farkında olmayan sitayiş, "Methiye" marka balo kıyafetlerimin altında Kaburgalarım kalbimin ruhuna yapışık, uçları çıplak Kaşları, saçları olmayan ablak suratımda Defineler buluyor; alevlerini yaktığı beynimin saçlarından Örgüler yapıyor, küllerinde krallık kuruyorum Kurtların bağırsaklarda kurduklarından... Donu düşük, beyni düşük Kumandanlar! Palaskalar verin bana! Beynimi kalbime bağlayacağım, "Çevreme" bakmadan. Sokağı dönmeden kendime dönmek istiyorum, Kulaklarımı dikmeden yabanıl köpekler gibi Şahsımı kuru tahtalara çakıp, çaresizliğimi dikmek istiyorum, Cemiyetin merkezine, alınları çatlak damarlı köstekler gibi. kadrolu hasis ruhsuzlar takımındayım Hiçbir maddeye tabi olmadan Gözlerimle ameliyat ettiğim aynadaki hastayım, Nefsimden yayılan kara ışıkla görüyorum Gurur padişahlığımın şaklabanlığını yapan "ben" imi Vaziyetimin bilincindeyimliğimi kaybetmeden Son çırpınışlarımı olsun gösterişlice yapmalıyım Tıp... Tıp... Bir iki damla sükuta ihtiyacım var Sonra... Sağ elimin son iki parmağıyla tutunduğum uçurumda Dürbünlere ihtiyacım var, renkli alkışların altındaki Akıbetini görmek için, ölü dibinin Ve akli dengemi teraziye koyabilirsem yukarıya doğru alçaldıkça alçalmak istiyorum. Topraktan göğe doğru taşlar yağarcasına Bulutların üstündeki camdan gözlerimi kırsın Şangırdasın anlar, çınlasın kulakları "ben"lerimin On yedi basamaktan süzülsün gözyaşları Şelale misali gümbür gümbür, temizlesin Nefs mabedimin irinden putlarını, Daimi sıfırlığım peşinden bu nuru izlesin. |