Gülmeyen Kader
Bulutlar hiç gülmeyen kaderime ağlıyor sanki
düşen her yağmur tanesi benim ıstırabım
tabiat sensizliğe yas tutmuş matem var sanki
solmuş resmine damlar kanlı gözyaşlarım
Dalıp giderim maziye mutlu günlere
geceleri keder sabahları dert üretmişim
yolum düşer oldu her dem meyhanelere
masamdaki boş şişeler gibi bitmişim
En kurak topraklara hasretini yağdırıyorum
daha doğmayan güneşten seni dileniyorum
dönmeyeceğini bile bile..
ve yine sabaha dek çılgınlar gibi içiyorum.
|
|
