 |
|
El Değmeden
Teslim edilmiş yulara bağlı sürüklenen at gibi Yalnız nal seslerim vuruyor Gamla kederle döşenmiş patikalarıma Takunya giymiş bir düşünce oldum Ayak seslerimden bulunuyorum Eğrim doğruma denk geliyor aslında Yine de uyku tutmuyor Bölük pörçük hayata uygun uyuyorum Rüyalarım bölük pörçük Uyanınca hatırlamadığım bir rüya Damağıma kan tadı sarmış Tükürsem boş Kan zihnimde pıhtılaşmış Yaşamak Yaşam adı verilmiş kısırdöngünün kurallarına sadık kalmak Zor olmasa da imkansız geliyor An oluyor gıpta ediyorum Kimlerin yaşadığını bilmediğim yaşantılara Rastlantılardan ibaret yolculuklar yapıyorum Derinlerde karaya oturup Yüzemiyorum akıntılarda Akışını yavaşlatmak için Yamaçlarımın ovaya açılmasını isterdim ama Uydurma kaderim Cilvesini zordan yana kullanıyor Düşünceler bin tavaf ediyor zihnimin çeperinde İtiraf edemesem de Ömrüm cepten yiyor Seni arıyorum dahiyane saklandığın ağaçlarının arasında Bulmam ve yitirmem zafer sarhoşluğunda Dahiyane Üç perdeli oyunun son perdesi Üç boğumlu ölümün şahidi oluyor Sarılacağımı bilsem de Cam kırıklarıyla dolu bir kefene Limana yanaşmış son kalıntım da batıyor el değmeden. Muğla - Mart 2007 El Değmeden şiiri sitemizin üyeleri tarafından eklenmiştir. El Değmeden şiirini yorumlamak için forumumuza ugrayabilirsiniz. |