DÜNYA’YI DEĞİŞTİREMİYORSAN... DÜNYA’NI DEĞİŞTİR...
Küçük çocuklara sorarlar büyüyünce ne olacaksın? Diye.Onlar tertemiz yürekleriyle,kara kara gözlerini gökyüzüne dikerek, baŞlarlar sırayla anlatmaya.Ben büyüyünce:
Tüm haksızlıkların savunucusu olmak için “Avukat olacağım” der.
Çünkü çok yakınındakilerin uğradığı haksızlıkları görmüŞtür.
Babasının yapmadığı bir iŞten dolayı iŞinden atılıp, onlara bir lokma ekmeği dahi getirirken zorlandığını, evli bir adama gönül verip kuma giden ablasının yok olan hayatını, dejenere olmuŞ hayatta virajları almakta zorlanan abisinin her an suç iŞlemeye meyilli potansiyel suçlu olduğunu, üst kattaki komŞu teyzesinin koca dayağından sonra onlara inip ağlama krizlerine girmesini, çok sevdiği komŞu ablasının bir gün yatağında yakaladığı kadını ve kocasını gözünü kırpmadan nasıl öldürdüğünü, tüm önlemleri almasına rağmen yatak odasında yakaladığı hırsıza salonda kahve ikram etmeyen emekli asker amcasının baŞının nasıl ağrıdığına tanık olmuŞtur.
Çok sevdiklerinden gününden önce ayrılmamak için “Doktor olacağım”der.
Çünkü görmüŞtür,anasının ona bir kardeŞ getirmek için dokuz ay karnında taŞıdığı bebeğinin hastane köŞelerinde enfeksiyona nasıl kurban gittiğini... Diğer odada doğmak için acele eden bir bebeğin, (Bu dünyayı beğenmemiŞ olacak ki) tüm müdahalelere rağmen gitmek için acele ediŞinin ardından annesinin kulakları sağır eden feryatlarını, insanların bin bir zorluk ve emekle geldikleri bu dünyayı 21.Y.Y.la yakıŞmayacak sudan ve komik sebeplerle terk ettiğini gördüğü için olsa gerek.
Bu zamanda hala “Baba beni okula gönder” veya “Kardelenler” gibi kampanyaların olmaması için “Öğretmen olacağım” der.
Kendisi okuyacaktır. Çünkü kendi ve ailesinin gücü yettiğince. Hayatında isteyerek yada istemeyerek karŞılaŞacağı her türlü olumsuzlukla ancak okumuŞ kültürlü biri olursa baŞ edeceğini çok iyi biliyor. Okula gönderilmemek değil, okula giderken karŞılaŞılacak ekonomik tıkanmalara yardım amaçlı konser ve kampanyaların düzenlenmesi ancak onu mutlu edebilir.
Dünyada ve ülkesinde yaŞananları doğru ve tarafsız olarak yansıtmak için “Gazeteci olacağım”der.
Evindeki televizyon,elindeki gazete olmasa yaŞananların sadece kendi yaŞadıklarıyla sınırlı olacağını çok iyi biliyor.
YaŞanmamıŞ hiçbir Şeyin gerçek olmadığını da... Ama bu mesleğin en az bir hayat kurtarmaya çalıŞan doktor, ipten adam almaya çalıŞan bir avukat, bir kelime öğreterek karanlığı aydınlığa çıkaran bir öğretmen kadar sorumluluk isteyen bir meslek olduğunu göz ardı etmemesi gerektiğini de çok iyi biliyor.
Elindeki kalemin en iyi silah olduğunu, nice savaŞları bu kalemle çıkarıp nice savaŞları bu kalemle bitireceğini de çok iyi biliyor
Bütün bunları denetlemek ve hayata geçirmek için en son “BaŞbakan olacağım” der.
Galiba, herkesin görev ve sorumluluklarını. Tam ve takım ruhuyla yaptığında en kolay yapılacak meslek bu olsa gerek!..
Sadece denetlemek ve devleti temsil etmek. Her sene 23 Nisan’da bir çocuğu baŞbakan koltuğuna oturtarak bu Şansı tanırlar. O Şanslı çocuklardan biri olup o masaya gerçekten oturduğunda...
Hayallerini gerçekleŞtirmenin hiç de kolay olmadığını gördüğünde, “DÜNYAYI DEĞİŞTİRMENİN ÇOK ZOR OLDUĞUNU” ama “DÜNYASINI DEĞİŞTİRMEKTE “ de çok geç kaldığını görür.
|
