Dost Parmağı 1
Karanlıktan korkardı, denize bakan gözleri
Güneş onun içiydi, avuçları kadar sıcak.
Karanlık korktu bir çift yürekten..
Çekti gitti bilinmeyen tarihe
Sihirli dost parmağıydı
Kadife uçlu bir mermi bıraktı
Yüreğime
Karanlıkta kalmamalıydı
Hiçbir şey, zaman ışık doğurmalıydı
Güneşe döndü yüzünü, gülümsedi
Mavide boğdu karanlığı
Artık yolu biliyordu
Değdirdi parmağını denize
Dostluğuyla beraber, yüreği de
Maviye boyandı
Gün oldu güneş doğdu
Adı yoldaşlık oldu.
Denizli - 19.07.2008
Dost Parmağı 1 şiiri sitemizin üyeleri tarafından eklenmiştir. Dost Parmağı 1 şiirini yorumlamak için forumumuza ugrayabilirsiniz.
|
|
