 |
|||||||||||
Dolambaçlı Yollar
Dumanlıdır bugün kafam, kader bulanmıdır? Bir damladır bu harbe darbe yalana can mıdır ? Kader hocan mıdır? Ahiret kocan mıdır? Meziyet eziyet etmek oldu, yarına açılan kucakmıdır? Uzak mıdır ümitler? Herkes bekler yarını! Bu kalabalık ve kaosta tantana aldı başını. Bir ruhla onbinlerce ruh gördü mezar taşını Laçkalaştı kalpler imam efendi yoldu saçını Doldu dünler, ne oldu kaldın. Son bir soluk aldın! Namlu ve mermi görülen son şey, ebedi rüyaya daldın. Aileler ise derbederdir, insan oğlu kaybedendir. Trafik lambası altında can veren bedendir! Bugün yarın yarım kalan kanlı dava öbektir. Kötektir her bi gün vede göbek atan köpektir! Ne ses çıktı nede arayan soran var Herkes bir çiçekse milyonlarca solan var! Dolambaçlı yollar bitti labirentte son kapı Tek bir kurşun aldı canı kalbi son kez zonkladı Dostu bildi çok kez, yanında herkes olmadı Hayalmi gerçek sentez? Yarın ümitle dolmadı! Her sokakta kavga, her sokakta kan var! Bileklerimde ağrı, ellerimde kanlar Geçmişim ve dünlerim yarına ağlar İnsan oğlu yarına karayı bağlar! Dumanı vurdum beynime kafam bi dünya Korkularla doldu gördüğüm o rüya Sevdiklerim çekti gitti, beynimde hülya Sardığımla aradığım mutluluktu güya! Korku yoktu lakin göğsümde kaygı vardı Kimisi peşime düştü, kimisi kaygılandı Anlatılmaz hiçbir doğru, silahla algılandı Dürüstledim kötekle ibneye saygı vardı Satırlarımı yazarken ben bugün bir banktayım Boğaza doğru bakan ücra bir parktayım Göğsümde bir kırık kalp, kafam bozuk Dudaklarımda tütün Hava ise soguk. Dolambaçlı yollar bitti labirentte son kapı Tek bir kurşun aldı canı kalbi son kez zonkladı Dostu bildi çok kez, yanında herkes olmadı Hayalmi gerçek sentez? Yarın ümitle dolmadı! Bugün bitti oyun, yarın zaten yok ki, eridi Kendine gel nerdesin? Hayat film şeridi Zar atıldı önüne, şans yok mezar kazıldı ölüme tolerans yok! Dar-ı dünya denen tiyatro,sahne büyük bilanço! Güzel oyundu bravo alkışları duyan yok! Uyan kork kalk, aç gözünü bak. Kelimelerde yersiz, cehennemdeyiz yerme biz. Kederi kadere denk, son sahneydi kara çelenk Azrail kapını çaldı iki tarafta kara melek Bana kelek bu dünya, insanlarsa farksız değil Seyir ettim bu şehirde kitle imha fiil Barış ise felsefe, imkansız bir teorem Arka kollamakta her bir kimse, öğren insan öğren! Okunan ezan ise öğlen, ne ilk ne son yolcu! Labirente adım attım hayat koydu! Dolambaçlı yollar bitti labirentte son kapı Tek bir kurşun aldı canı kalbi son kez zonkladı Dostu bildi çok kez, yanında herkes olmadı Hayal mi gerçek sentez? Yarın ümitle dolmadı! |
|
||||||||||