 |
|
Değeri Yok
sabah ezanının ilk ışıklarıyla başlardım seni sevmeye penceremi açıp derin bir nefes alırdım ciğerlerime sen dolardın yüzümü suyla değil seninle yıkardım bakışlarınla doyduğumu hissederdim gecenin ayazında bile sen vardın seni örterdim üstüme seni içerdim her gece... kuşları çok severdin, her zaman onlar gibi özgürce uçabilmek isterdin bense sadece ardından bakar ve geri gelmen için dua ederdim dedim ya her anımda bütün günümde sen vardın beni sen uyandırır beni sen severdin şimdi sen yoksun hiçbir şeyin tadı yok günlerimin adı yok anların anlamı yok yelkovanın akrebi akrebin yelkovanı yok artık uyanmasam da olur sensizliğin hiçbir değeri yok... |