 |
|
Çocuktum, Açtım, Açıktım
Çocuktum açtım açıktım Gün oldu doydum Gün oldu acıktım Hayatla tanıştığımda Daha ufacıktım Günlerce ağlasam da Vaktim oldu gülmek için Yüzüm gülse de ağlardım için için Anam dertli babam gamsızdı Evimizin çatısından su sızdı Yollarım karanlıktı ıssızdı Hayat dediğin filmlerden farksızdı Başrolünde bendim Hayat savaşında onu yendim Yazan, yöneten, oynayan bendim Az sevildim çok örselendim Yıllar gelip geçti böyle Nasıl deme işte öyle Açık değil mi ki sözlerim Ah hep kaybettiklerimi özlerim Çocukluğunu yaşayamadı Şu çakır gözlerim Binbir manâ taşır Yüzümdeki izlerim Genç oldum geçti sandım çile Meğer yeni başlıyormuş asıl çile Dost dediklerimde binbir hile Yüzlerine güldüm hep İçlerini bile bile Her şeyi ölçerler para ile Gönül tutar sözlerimi Salmaz ki dile Günler geçip gitti ard arda Şükürler olsun koymadı mevlam darda Dün bakmayanlar yüzüme İtibar eder oldular şimdi sözüme Ne kadar boşver desem de özüme Unutmuyor bir türlü olanları Yalancıları, yalanları Unutmak istesem de tüm olanları Her aynaya bakışımda karşımda izleri Yar olmadı hileyle âbat olana yar Elbet mevlamın da bir hesabı var Sabır eyledim erdim murada Şimdi bakın şiirler yazıyorum burada Eski günler geliyor aklıma arada Her zaman sızı var İçimdeki bu dinmeyen yarada Bir yudum mutlulukmuş hepsi Sanki istedim onlardan altın tepsi Geçmiş geçti gitti benden Gideni unuttum, haber aldım gelenden Sordum hep bir bilenden Uzak durdum ağlatıp da gülenden Bir dileğim var okuyorsan eğer senden Hor görme kimseyi boş yere Elbet bulur yolunu akan dere Boyun eğ sabret kadere Hayat öyle kısa ki Zaman harcama kedere. İstanbul - 17.12.2007 |