 |
|
Beter Ol
Bana gam kasavet veren sevdiğim Yaprağını döken gülden beter ol Derdi bana reva gören sevdiğim Sazlarda inleyen telden beter ol Senin de olmasın halini soran Beni insafsızca derdiyle yoran Kış günü başını taşlara vuran Boz bulanık akan selden beter ol Bu gönül bağını perişan eden Ele uydun kıymetimi bilmeden Her saat hüsnüyle ateşi giden Zamanla eriyen külden beter ol Boyun büktüm vardım senin destine Merak etme göz koymazlar postuna Şehit düşen bu gönlümün üstüne Aşkınla titreyen tülden beter ol Benden kaçıp ara sıra görünen Yüzüme bakmağa her an erinen Çile çekip diyar diyar sürünen Bulanık çaydaki milden beter ol Yüzün hiç gülmesin eller içinde Bülbülsüz kalasın güller içinde Baharın çiçekli dallar içinde Kuruyup incelen daldan beter ol Bilemedim Nemrut mu var soyunda Vefakarsın sebat ettin huyunda Bir orman içinde dere boyunda Kovanı yarılan baldan beter ol Gurbet elde sevdasıyle yatıran Dert gölüne beni atıp batıran Çok günahkar cenazeler götüren Yerinden kalkmayan saldan beter ol Bu engin aşkımın bulunmaz dibi Kış geçip gitmedi dinmedi tipi Sahibi çıkmayan bir mektup gibi Üstündeki kara puldan beter ol Kanlı gözlerimi kapladı buğu Ateşim sönmedi bulamadım su Tanrıdan dileğim kara gözlüm bu Aşkınla tutuşan kuldan beter ol |